|
درباره وبلاگ
 سپاس اهورامزدا را که مردم را آفرید و شادی را آفرید و شادی را برای مردم آفرید و مرا شاه مردمان نیک قرار داد تا به ایشان بپردازم و یاد اهورامزدا را فراموش نکنم. باشد که او نیز مرا در آخرت از یاد نبرد...
این هاست نبشته های من، خشایار شا، پسر داریوش دادگر. من به خواست اهورامزدا، پس از پدر، پادشاه سرزمین پارس شدم. از نبشته های من بیاموزید که جز از زبان اهورامزدا نگویم، و به من بیاموزید آنچه را که از اهورامزدا هنوز نیاموخته ام، که بسیار است... ترجمه قالب
|
درود بر شما!
مسابقه! مسابقه! لطفاً با نظرات زیبایتان به این سؤال پاسخ دهید. زیباترین پاسخ ها را در پست بعد درج خواهم کرد. به نظر شما، چه شد که محمد (ص) شب قدر را درک کرد؟
به نام خداوند رحمتگر مهربان ما [قرآن را] در شب قدر نازل كرديم * قرآن - سوره قدر امید که روزی همه ما شب قدر خداوند را درک کنیم... شاد باشید و روزه دار... بدرود! |+| نوشته شده توسط خشایارشا در پنجشنبه بیستم مهر 1385 و ساعت 13:56 
درود بر شما!
در نظرات وبلاگ دوستم مسیح، یکی از نظر دهندگان به نام ماری، این لینک را معرفی کرد تا به پرسش هایش پاسخ بگوییم. قسمتی از این پست را اینجا درج می کنم:
من به دلیل دانش کم، معمولاً در مقام پاسخ بر نمی آیم، ولی این چند خط را نوشتم تا شاید برای ایشان و شما و ما مفید باشد...
درود بر شما! دوست عزیز و پرسشگر من! امیدوارم که همیشه در زندگی به همه چیز با همین دید دقیق نگاه کنید، و امیدوارم که همیشه به دنبال پاسخ هایتان باشید، و نه اینکه فقط پرسش کنید. امیدوارم که شک کنید، ولی در شک نمانید، شک بدون اثبات گردابی است که ما را در خود می بلعد و نشانی از ما باقی نمی گذارد... درست می گویید، همانگونه که در قرآن آمده است، آنانکه بی اراده دین نیاکان خود را پیروی کنند، جایگاهشان در آتش است... درست می گویید، به صرف اینکه پدر و مادرمان مسلمان بوده اند (آیا واقعاً بوده اند؟) ما مسلمان نخواهیم بود حتی اگر هنگام تولد در گوشمان اذان گفته باشند و یا اسامی اسلامی (!) بر ما نهاده باشند و یا برایمان قرآن بخوانند و کارهای دیگر. ما آنگاه مسلمان خواهیم بود که با اندیشه بپذیریم، شک کنیم، اثبات کنیم، زمین بخوریم و دوباره بلند شویم... ما زمانی مسلمان خواهیم بود که به اختیار خود دین خود را انتخاب کنیم، که دین چیزی نیست جز راهی برای بهتر بودن، بهتر زندگی کردن، بهتر شدن و به نهایت رسیدن، دین چیزی نیست جز تعریف نهایت انسان و روش رسیدن به آن. واختیار والاترین گوهری است که خداوند به انسان بخشیده است... ما زمانی مسلمان خواهیم بود که بیاندیشیم، و بپذیریم... تا زمانی که نپیذیرفته ایم، وظیفه ماست که پیدا کنیم چه چیزی درست است و چه چیزی نیست، چه چیزی در وجودمان است و چه چیزی نیست، آنچه در وجود ما ودیعه گذاشته شده است چیست، و با آن چه می خواهیم بکنیم... وظیفه ماست که جویندگان حقیقت باشیم... تا نپذیرفته ایم، اجباری نیست، اما هنگامی که پذیرفتیم؟ خداوند می فرماید (سوره رعد، آیه 25): آنگاه که پذیرفتیم، عهدی بسته ایم که باید به آن وفادار بمانیم. البته می دانم، بسیاری از مسائلی که مطرح می شود پذیرفتنش سخت است، نماز را مرتب خواندن سخت است، ولی ارزش آن به همین سختی هاست... و بازهم بدانید، اسلام دین سخت گرفتن نیست، اسلام دین احکام نیست، اسلام حتی دین نماز هم نیست. اسلام دین محبت است و دوستی، اسلام دین مهر است. اسلام دین حق است... آنگاه که اسلام را پذیرفتید، باز هم شک خواهید کرد، باز هم خسته خواهید شد، باز هم از راه خواهید ماند، باز هم دلتان خواهد گرفت، بازهم فراموش خواهید کرد، ولی بدانید: هیچگاه فراموش نخواهید شد... بسیاری از آنچه به نام اسلام به ما می آموزند، جز تحریفات بشریت نیست. بسیاری از آنچه ما از اسلام می دانیم، قوانین خداوند نیست، قوانین بشریت است. ولی ما می توانیم آنچه را که حقیقت دین است دریابیم، با محبت کردن، و با مهر ورزیدن... و قرآن، بزرگترین منبع شناخت دین اسلام است. پیشنهاد من این است که قرآن بخوانید، ترجمه قرآن را به فارسی بخوانید و بیاندیشید. و به آنچه با اندیشه خود و با خواندن قرآن دریافتید عمل کنید، مطمئن باشید که خداوند از شما قبول خواهد نمود...
شاد باشید و اندیشمند... بدرود! |+| نوشته شده توسط خشایارشا در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 12:19 |
| تبليغات | X |
مسابقه!
